پروانه‌ای بر شانه ماه: شعر نو ظهور مازندرانی(مقالات و اشعار)

توضیحات

زنده و پویا نگه­داشتن زبان و فرهنگ، همواره نیازمند نگرشی نو در همان زبان و فرهنگ بوده و هست، و آنچه یک قوم، قبیله یا کشوری را از هم­سلکان باز می­شناساند، همین زبان و فرهنگ است که در طی زمان­ها و اعصار به اشکال گوناگونی درآمده و رنگ و صبغه زمان خود را می­یابد.

چگونگی شکل­یابی اساشعر به اوایل دهه شصت بازمی­گردد. در این دوره که شعر محلی مازندران در رکود نسبـی گرفتـار آمـده بود، با تلاش­های ارزنده و پیگیر شاعر گرانقدر، جلیل قیصری، به راه تازه­ای قدم گذارد که در تاریخ شعر محلی مازندران بی­سابقه بوده است. با تلاش و کوشش­های سخت­کوشانه این شاعر بود که بعدها اولین بیانیه و مانیفست اساشعر به چاپ رسید و بدین ترتیب، اساشعر توانست به شکل رسمی به جامعه ادبی معرفی و شناسانده شود.